Angst en Twijfels.
Jij wilde mij niet meer in jouw leven.
Mijn zijn had jij opgegeven.
En nu, nu zeg jij ik wil je toch niet kwijt.
Maar ik voel bij jouw geen enkele spijt.
Spijt van al die pijn, al het verdriet mij door jouw aangedaan
jij wil gewoon zonder verleden met mij verder gaan.
Er niet meer over praten.
Doen alsof er geen verleden heeft bestaan.
Misschien is dat jouw manier, om met jouw verdriet om te gaan
Maar ik, ik heb nog zovele vragen aan jouw openstaan.
Stop ik die vragen weer weg diep van binnen!
Dan ben ik bang dat al die pijn, en al het verdriet,
weer van voren af aan gaat beginnen.
Ik wil je zo graag vertrouwen, maar ik twijfel,
of jij wel van mij kunt houden.
Jij hebt mij het leven gegeven.
Maar dat leven kon jij ook zomaar weer opgeven.
Ik wil jouw graag nogmaals een kans geven.
Maar ik ben zo bang, dat als ik jouw weer toelaat in mijn leven.
Jij dat leven ook zomaar weer op kan geven.
Bang dat daarna, mijn leven geen leven meer is.
Marianne
